|
|
|
|
UIT JE BOL Gerben Hellinga en Hans Plomp 07- COCAINE (Coke, snow, white lady) "Een met cocaine opgeladen brein is als een krankzinnige speelkast, waarvan de blauwe en rode lampen in een elektrisch orgasme aan en uit flitsen." (William Burroughs, Naked Lunch, 1959) Cocaine is in brede kring populair. Het is niet ongebruikelijk dat op feestjes een spiegel rondgaat met "lijntjes" voor de liefhebbers. Stoere jongens die een nachtje gaan stappen snuiven eerst een flinke lijn coke. Maar er zijn ook veel vrouwen die graag cocaine gebruiken. Onder gebruikers wordt vaak beweerd dat vrouwen beter met het middel kunnen omgaan dan mannen. Coke wordt gebruikt door carriere-makers, door kunstenaars en artiesten, in de onderwereld, maar ook door zakenlieden. Het geldt als chic en gedurfd om een lijntje coke te snuiven. Dat is altijd al zo geweest. Al gauw nadat het middel in de vorige eeuw was uitgevonden werd het populair in de betere kringen. Cocaine is namelijk duur en kan niet gemakkelijk goedkoper worden gemaakt. De grondstof, de bladeren van de cocaplant, is wel goedkoop, maar moet aan een uitgebreid en ingewikkeld chemisch procede worden onderworpen om cocaine-kristallen te laten ontstaan. Dat maakt het duur. Aanvankelijk werd cocaine door artsen voorgeschreven als een wondermiddel tegen allerlei soorten kwalen. Freud, de Weense psychiater die de psychoanalyse ontwikkelde, dacht dat het een heroinegebruiker van diens verslaving af kon helpen. Hij probeerde er verslaafde patienten mee te behandelen, met het gevolg dat zij ook afhankelijk van cocaine werden. Zoals ook hedendaagse poly-druggebruikers allerlei middelen door elkaar gebruiken. Freud was zelf jarenlang een grootgebruiker van het witte goedje dat in gebruikerskringen wel eens vertederend "het neusje" wordt genoemd. Hij deelde het rijkelijk uit aan zijn vrienden en gaf het aan zijn keurige verloofde. De drang tot analyseren, die zich bij Freud zo sterk manifesteerde dat het tot een nieuwe wetenschappelijke theorie leidde, is een van de kenmerkende effecten van cocaine. Meteen nadat de gebruiker een lijntje heeft opgesnoven, krijgt hij het gevoel dat hij overschakelt in een hogere versnelling. Hij wordt zich bewust van zichzelf, zijn ego zwelt op, wat gepaard kan gaan met sterke geluksgevoelens. Alles wordt plotseling interessant. Hij begrijpt "zijn omgeving" en "ziet" hoe de dingen in elkaar steken en vaak wil hij dat duidelijk maken met, naar zijn eigen gevoel, messcherpe analyses. Een scala van andere emoties, zoals angst, verlegenheid of bescheidenheid, wordt door cocaine onderdrukt. De gebruiker heeft het gevoel dat hij zich op de top van zijn kunnen bevindt en zichzelf totaal in de hand heeft. Het komt hem voor dat hij alles wat onbelangrijk in zijn bestaan is terzijde heeft geschoven. De sterkte van die gevoelens wordt geleidelijk minder. Afhankelijk van de kwaliteit van de coke is de gebruiker na een uurtje weer terug in zijn gewone toestand. Een nieuwe snuif zal hij dan zelden afwijzen, want de begeerte is gewekt. Als op een feestje een groepje coke snuift, ontstaat er al gauw een broeierig sfeertje. Anderen willen de kans op een lijntje ook niet missen en passen allerlei strategieen toe om toegang te krijgen tot het cocaine-cirkeltje. Mensen die geen marihuana roken omdat ze bang zijn voor de werking, zijn vaak wel cocainegebruikers, want terwijl marihuana en hashish de gebruiker in contact brengen met zijn gevoelsleven, sluit coke dat juist af. Cocaine leidt niet tot lichamelijke verslavingsverschijnselen, zoals heroine of tabak, maar regelmatig gebruik leidt wel tot psychische afhankelijkheid en op den duur tot een verandering en afbraak van de persoonlijkheid. Zware gebruikers worden bijvoorbeeld meestal heel agressief. De gebruiker gaat, als hij niet onder invloed is, zijn leven saai vinden. Zonder coke wordt hij depressief, lusteloos en angstig, en juist die gevoelens drijven hem opnieuw tot gebruiken. Dat kan snel een vicieuse cirkel worden. De gebruiker gaat dan "op een coketrip". Hij gaat de ideeen en de gevoelens die hij krijgt als hij cocaine heeft gesnoven zien als een werkelijkheid. Regelmatige gebruikers ontwikkelen vaak grootse projecten, die in een later stadium gedoemd zijn te mislukken omdat ze op de schijnzekerheden van de cocaineroes zijn gefundeerd. Cocaine geeft de gebruiker een gevoel van COOL zijn. Hij voelt zich verheven en kijkt neer op de saaie-nietgebruikers en hun duffe wereldje. In zijn bestaan is immers alles spannend, snel, boeiend en van kwaliteit... Hij heeft het gevoel dat hij de wereld doorziet en de wijsheid in pacht heeft. In zijn beleving staat hij zelf op de voorgrond en al het andere is decor. Menig beginnend cokegebruiker ontwikkeld een lifestyle waarin het beste maar net goed genoeg is. Daarbij horen champagne, oesters en dure kleren. Omgekeerd gebruiken veel mensen die in buitensporige weelde leven, meestal wel eens cocaine. Regelmatig cokegebruik leidt op den duur tot een zware crisis, waarna meestal aan het cokesnuiven en de levenswijze die daaruit voortvloeit een einde komt. Maar het komt ook voor dat gebruikers aan lager wal raken omdat ze schulden maken, relatieproblemen krijgen of intussen aan de drank zijn geraakt. Meestal gebeuren deze dingen tegelijk, want het snuiven gaat vaak gepaard met het innemen van veel sterke drank, en dat alles is niet bevordelijk voor het liefdesgeluk. Vierentwintig na het snuiven van een lijntje coke krijg je een reactie in de vorm van chagerijnigheid, neerslachtigheid of verveling. Wie daar geen rekening mee houdt, kan op zulke momenten door onbenullige oorzaken problemen met zijn omgeving krijgen. Zo’n reactie duurt, net als de cokeflash, meestal maar kort; gewoonlijk is het na een uurtje weer over. Maar het verschijnsel geldt wel voor elke snuif die wordt ingenomen. Wie een dag lang heeft gesnoven, zal daarna een dag lang depressief zijn. Dat zijn natuurlijk juist de tijden waarin je, als het spul voorhanden is, opnieuw gaat gebruiken, wat dan al snel leidt tot een zogeheten "cokeprobleempje". In het begin kan een gebruiker dat negeren omdat het geen lichamelijke verslaving is, maar het wordt steeds moeilijker als hij voortdurend een gang naar de dealer moet maken. Cocainegebruik sluit aan bij een materialistische levensstijl waarin men zich overgeeft aan vergetelheid en zinnelijke bevrediging. Het heeft ongetwijfeld effect op het erotische vlak, maar je voelt je er minder bij. Supermacho’s strooien coke op hun eikel om het een nacht lang vol te houden. Behalve voor de geest, is cocaine ook slecht voor het lichaam. Het sloopt het gebit, is slecht voor de lever en nieren en kan leiden tot hartklachten. En uiteraard is het snuiven slecht voor de neus. De slijmvliezen raken ontstoken en worden aangetast en het tussenschot kan wegteren. Er zijn gebruikers die eigenaardig opzwellen en een pafferige, dikke kop krijgen. Weer anderen, vaak vrouwen, gaan door het gebruiken veel minder eten en vermageren sterk. Al met al zijn er heel wat redenen waarom regelmatig gebruik van cocaine vermeden dient te worden. Je kunt er best plezier mee hebben, maar vanuit een psychonautisch oogpunt is cocaine niet interessant. Het lijkt het bedenken van originele ideeen en het verkrijgen van inzichten te stimuleren maar uiteindelijk levert het niets op. Coke behoort dan ook niet tot de geestverruimende, maar tot de geestvernauwende middelen, al zullen veel gebruikers dat bestrijden. Er wordt wel beweert dat er super-cocaine bestaat, die entheogene inzichten zou geven, maar zulk spul komt hier nooit op de markt. In de drugswetgeving wordt de cocaine tot de harddugs gerekend. Ook in ons land is handel en smokkel een riskante zaak, omdat er gevangenisstraf op staat. Maar de bestrijding is weinig effectief. De Verenigde Staten voeren al jarenlang een war on drugs; toch wordt het spul met vliegtuigen en scheepsladingen vol het land binnengebracht. Er wordt zo ontzettend veel geld mee verdient dat de verboden drugshandel overal ter wereld verweven is geraakt met legale, economische en politieke belangen. Enerzijds wordt de handel bestreden, aan de andere kant wordt deze getoleerd en zelfs ondersteund, want maar weinigen zijn bestand tegen omkoping als het om enorme bedragen gaat, en de geldstromen in het illegale circuit van de drugshandel zijn ongelimiteerd. Voorlopig zijn degenen die er belang bij hebben dat cocaine verboden blijft, zo machtig dat het er niet naar uitziet dat het middel ooit nog eens gelegaliseerd zal worden. Maar niets is onmogelijk. Laten we ons eens het onmogelijke proberen voor te stellen. Wat zou er gebeuren als cocaine gelegaliseerd zou worden ? Voor de cocaboeren in onder andere Columbia, Peru en Bolivia zal dat financieel misschien weinig uitmaken, maar hun leven zal veel veiliger worden, omdat ze niet meer hoeven te leveren aan de drugsmafia en niet langer vervolg worden door politie en leger. De handelaren en de smokkelaars zouden werkeloos worden, maar dat kan toch geen reden zijn om het verbod in stand te houden ? Velen van hen zullen zich met andere vormen van criminaliteit gaan bezighouden, maar tegelijkertijd kunnen ook de politiediensten over de hele wereld zich eindelijk gaan bezighouden met de zaken die werkelijk aangepakt moeten worden, zoals de milieucriminaliteit en de internationale handel in wapens, vrouwen, kinderen, radioactieve stoffen, lichaamsdelen, bloed, beschermde dieren, etcetera. Legalisatie houdt in dat de prijs drastisch daalt, waardoor de illegale markt in elkaar zakt. Al snel zullen er produkten op de markt verschijnen die het snuiven overbodig maken, zoals de voortreffelijke Vin de Mariani, die in de laatste twintig jaar van de vorige eeuw ongelooflijk populair was. Mariani was een apotheker die een procede ontwikkelde waarmee de bittere smaak van cocabladeren kon worden weggenomen. Hij vervaardigde een alcoholisch drankje, dat hij Vin de Mariani noemde. In Parijs had hij een bekende zanger als bovenbuurman. Toen deze vlak voor een optreden onverhoopt schor was geworden, bleek een glaasje van de cocawijn hem ter plekke te genezen. Dat nieuwtje werd razendsnel door het zangerswereldje verbreid en zo begon de Vin de Mariani aan zijn ongekend succesvolle opmars. Op het eind van de vorige eeuw gebruikten velen onder de groten der aarde dit opwekkende drankje dat vrolijk stemde, activeerde en bevordelijk was voor de gezondheid. Er bestaat een schilderij waarop Mariani is afgebeeld te midden van een groot gezelschap vrienden en enthousiaste gebruikers van zijn cocawijn, allen kopstukken uit de wereld van kunst, cultuur en politiek. Zijn beroemde clienten schreven hem dankbare brieven, die gepubliceerd werden in een reclametijdschrift dat bewaard is gebleven. Zo schreef de paus uit Rome dat hij zich ‘s ochtends na het opstaan altijd mat en moe voelde, maar na een glas van Mariani’s wonderwijn weer bovenop was. De keizer van China liet zich regelmatig nieuwe flessen sturen. Jules Verne kreeg zijn inspiratie voor zijn boeken door de cocawijn. De componinst Gounod schreef er een reclameliedje voor, dat we nu een jingle zouden noemen. De uitvinder Edison had altijd een fles binnen handbereik staan en de actrice Sarah Bernard schreef er haar ontstuitbare energie aan toe. Maar toen in het begin van deze eeuw de internationale drugswetgeving werd aangenomen, verdween de Vin de Mariani samen met alle andere coca- en hasjishprodukten uit de winkels. Mariani’s chemische formule belandde bij een grote Franse drankenfabrikant. Het is bekend dat er plannen klaarliggen om, zodra de cocaplant gelegaliseerd wordt, dit voortreffelijke produkt weer op de markt te brengen.
-------------------------------------- http://www.ephedra.demon.nl/uitjebol/ |
